36 రోజుల ఇంటర్నెట్ చీకటిలో ఇరాన్ దేశం ప్రపంచానికి దూరమైంది

864 గంటలు. 36 రోజులు. ఒక దేశం మొత్తం ఇంటర్నెట్ చీకటిలోకి వెళ్లిపోవడం ప్రపంచానికే షాక్‌గా మారింది. అమెరికా-ఇజ్రాయెల్ దాడుల తర్వాత ఇరాన్ తీసుకున్న కఠిన నిర్ణయం ఇప్పుడు అంతర్జాతీయ స్థాయిలో చర్చకు దారి తీస్తోంది. యుద్ధం కేవలం సరిహద్దుల్లోనే కాదు, కమ్యూనికేషన్ లైన్లలో కూడా నడుస్తుందని ఈ ఉదంతం మరోసారి చూపించింది.

ఫిబ్రవరి 28న మొదలైన ఈ బ్లాకౌట్‌తో ఇరాన్ ప్రపంచ దేశాలతో దాదాపు సంబంధాలు కోల్పోయింది. దేశీయంగా కూడా పరిమిత సేవలే అందుబాటులో ఉన్నట్లు తెలుస్తోంది. దీంతో కుటుంబాలతో మాట్లాడలేని పరిస్థితి నుంచి వ్యాపార కార్యకలాపాలు దెబ్బతినడం వరకూ అనేక సమస్యలు తలెత్తాయి. సమాచారం పంపడం, వార్తలు తెలుసుకోవడం, అత్యవసర పరిస్థితుల్లో సంప్రదించడం కూడా కష్టంగా మారింది.

ఇక్కడ అసలు ఘర్షణ ప్రభుత్వం ఒకవైపు, ప్రజల అవసరాలు మరోవైపు అన్నట్టుగా కనిపిస్తోంది. భద్రత, నిఘా, యుద్ధ పరిస్థితుల పేరుతో ప్రభుత్వం కఠిన ఆంక్షలు అమలు చేస్తే, దాని ప్రత్యక్ష భారం మాత్రం ప్రజలపైనే పడుతోంది. బయట ప్రపంచంతో సంబంధాలు తెగిపోవడం వల్ల దేశంలో నిజంగా ఏం జరుగుతోందన్న దానిపై స్పష్టత లేకుండా పోయింది.

నెట్‌బ్లాక్స్ అంచనా ప్రకారం సంక్షోభాల సమయంలో మయన్మార్, సూడాన్ వంటి దేశాల్లో కూడా ఇంటర్నెట్ ఆంక్షలు విధించారు. కానీ ఇంత సుదీర్ఘంగా, ఏకధాటిగా ఇలాంటి బ్లాకౌట్ కొనసాగిన ఉదాహరణ దాదాపుగా లేదని వెల్లడించింది. ఉత్తర కొరియా పరిస్థితి వేరే. అది మొదటి నుంచే ప్రపంచ ఇంటర్నెట్ వ్యవస్థకు దూరంగా ఉంది. కానీ ఇరాన్ విషయంలో ఇప్పటికే ఉన్న కనెక్టివిటీని పూర్తిగా అడ్డుకోవడం పెద్ద పరిణామంగా మారింది.

ఇంకా ఆందోళన కలిగించే విషయం ఏమిటంటే ప్రత్యామ్నాయ మార్గాలపైనా కట్టడి. శాటిలైట్ కనెక్షన్లు, VPN సేవలను కూడా ఇరాన్ అధికారులు నియంత్రించడంతో ప్రజలకు మిగిలిన మార్గాలు కూడా మూసుకుపోయాయి. దీంతో కమ్యూనికేషన్ హక్కు, సమాచారం స్వేచ్ఛ, భద్రత అన్నీ ఒకేసారి చర్చలోకి వచ్చాయి.

ఉక్రెయిన్, గాజా యుద్ధాల్లో మౌలిక వసతులు దెబ్బతిని సేవలు ఆగిపోయాయి. కానీ ఇరాన్ ఉదంతంలో మాత్రం ఉద్దేశపూర్వక నియంత్రణ, దీర్ఘకాల డిజిటల్ నిర్బంధం కలిసి ప్రపంచాన్ని ఆలోచనలో పడేశాయి. యుద్ధం సమయంలో ఒక దేశం ప్రజల గొంతును ఎంతవరకు మూయగలదన్న ప్రశ్నను ఇరాన్ మళ్లీ ప్రపంచ ముందుకు తెచ్చింది.